یادم است آن قدیم ندیم ها ، یک بار در حالی که به سقف ِ اتاق خیره شده بود، کامی از سیگارش گرفت ُ گفت :

جات ُ تو زندگی پیدا کـُــن ، من یه رنج کشیده اَم که روحم تو زندان ارضا شُد

بعد، خنده ای به دنیا کرد ُ گـُـفت ،

                میخام سرباز ِ ارتش ِ صُلح باشم دُرُست ،

مثل ِ ماهی های ِ اُقیانوس ِ آرام

                بگو چه آرزویی میخای جز آغوش ِ آفتاب ؟

THIS is the END

           Today: 89.06.23